zondag 8 januari 2017

Een parel van een tas, voor mama

Onlangs maakte ik op een vervelende zondag een "Parel van een tas". Vandaag was ook zo'n dag, dus "Parel van een tas numero dos" rolde van onder de naaimachine.
En, voor wie mij volgt op Facebook of Instagram; een nieuwe naaimachine! Jawel, ik kocht een nieuwe (jap, nieuw want ze zat nog in een gesloten doos) tweedehands Brother Innov-is 100. Een pareltje, een parel van een naaimachine. Nu al. Liefde op het eerste gezicht!

Mijn lief moedertje, mijn heldin. Ze was wat jaloers op mijn tas. Dus ik beloofde haar er ook ééntje te maken voor haar. Belofte maakt schuld. En eerlijk is eerlijk: ze verdiend het ook kei hard. Hartjes ♥

Bewonder u vooral zelf....



Ik koos voor stevig nepleer voor de bodem. Dat zorgt er al voor dat ze mooi blijft staan. Verder heb ik de binnenvoering nog verstevigt met plakvlies. Niets decovil light, niets Style-vil ... Gewoon plakvlies. En dat is geweldig stevig! Op buitenvoering streek ik een laagje Vlieseline H630. De perfecte combi.
Hier wordt de tas omhoog gehouden, maar vertrouw mij op mijn woord als ik zeg dat de tas mooi stevig staat en helemaal niet inzakt. Perfecto!


Verder deed ik niets van aanpassingen. Het blijft een geweldig patroon, die Tienertas van Jace did it.


Een gsm zakje mocht hier ook niet ontbreken. En verder werd het geheel opgevrolijkt met tal van roosjes. Hoe romantisch ....

Ik zeg: geslaagd. En u, wat denkt u er van? :)


woensdag 28 december 2016

SwapperDapper: Wonderful Christmas Swap

Geef toe: bij kerst horen cadeautjes. Hoe meer, hoe beter me dunkt. Dus ook een swappakje onder de boom: daar moest niet lang over getwijfeld worden!

Dit keer heb ik iets gemaakt voor Dien. Een creatieve dame die lesgeeft in de hotelschool. Ik twijfelde dan ook geen moment om daar iets mee te doen. Een schoon servet maakte van saai plateautje meteen een gepimpte versie! Ideaal voor pralinekes voor bij de koffie!
Tijdens de wintermaanden vind ik het ook zalig om een warme choco te drinken. Dus ik maakte zelf een DIY chocomelk-flesje! Enkel nog melk toevoegen en tadaaaa!
En nu we het toch over eten en drinken hebben. Die vogeltjes in de tuin verdienen ook een feestmaal. Ik maakte voor hen handmade vogelkoekjes! Uren kijkplezier gegarandeerd!
Bij kerst hoor ook: gezellig tafelen. Dus ik etste voor elk van het gezin een glaasje in kerstthema. Santé!
Omdat ze twee kids heeft rondlopen wou ik daar ook nog wat mee doen. Ik maakte een klein tekstbordje in glas.
En als laatst nog een klein extraatje: een gehaakt portemonneetje voor al dat kleingeld!


Uuuuuiteraard kwam bij mij ook een pakketje binnen! Oh mannekes, ik moest nog zo lang wachten! Ik kreeg van Kristel een ongelooflijk groot pakket!
Als eerst mocht ik een setje mandjes ontvangen, de naai-hype van afgelopen zomer! Een gouden tekstbord mocht het geheel komen opvrolijken in huis. Een kerstsokje en ornamentje maken het compleet.


En dan moest het grootste nog komen! Kristel knutselde twee gezellige kersttafereeltjes in elkaar! Hoe leuk is dit?! :)


En alsof het nog niet genoeg was, kreeg ik nog wat extraatjes in mijn doos! En eerlijkheidshalve moet ik dan toegeven dat ik hier mijn oogjes dichtknijp: wat dit is niet 100% handmade maar kaarsjes heb je nooit genoeg, toch?! :)



Ik ben weer blij met de geslaagde swap-editie! Voor het eerst waren er bijna 70 inschrijvingen! Hoe zalig is dit? :)
Wil je graag ook eens komen proeven van het swap-gebeuren? Je bent kei hard welkom in SwapperDapper: handgemaakt met liefde! Ik hoop je daar eens te mogen ontmoeten!



vrijdag 23 december 2016

Over tranen en op zoek naar geluk.

23 december, een dag voor de kerstdagen. Bij de meesten zal het zo zijn vandaag: nog snel snel de knopen aan het nieuwe genaaide hemd van je man naaien, op zoek naar de gepaste schoenen voor onder die paillettenjurk en al zoevend door de winkel op zoek naar de grootste kalkoen.

Voor mij is het vandaag anders. 'Afspraak VDAB' in de agenda.
En, ik moet het even kwijt. Iets met een gal en uitspuwen. En, diep in een dal zitten.

Die ellenlange zoektocht naar werk, ééntje waarbij het eind onzichtbaar is, met de kop naar omlaag. Niet wetende wat te doen.

Telkens weer, iedere dag, die VDAB website afschuimen op zoek naar die ene job. Het beste van jezelf geven, ook al ben je diep vanbinnen een wrak, motiveren waarom je die job zo hard wil en op 'verzenden' klikken.
En dan ook telkens weer 'Het spijt om te moeten meedelen dat we u niet zullen uitnodigen voor een gesprek. Onze voorkeur gaat uit naar kandidaten van wie het profiel beter past bij de functie. We wensen u verder veel succes met je zoektocht naar werk'. 
Verdorie, weer niets. Elke dag.

En als je dan wél op gesprek mag dan gaat het als volgt. 100 vreugdedansjes doen  en kei zenuwachtig zijn. Het beste van jezelf geven, er vollenbak voor gaan en 'Hopelijk tot snel'.
Tot snel komt er niet. Nee, want je wordt gewoon van niets op de hoogte gehouden. Geen mailje, geen telefoontje. Niets.

Afspraak bij de VDAB. 'Ga maar zitten, weet u waarom u hier bent?'. 'Welja, omdat ik werkloos ben?'. 'Klopt, omdat je reeds geruime tijd werkloze bent ga ik je verplichten om intensieve begeleiding te laten lopen.' 'Ik heb het al twee keer moeten doorlopen, zonder resultaat'. 'Ja maar Marieke, doe je dan zelf wel genoeg moeite? Blijkbaar lukt het niet alleen'.
KRAK. Op dat moment breekt zowat alles in mijn lijf. Tranen met tuiten, in een vol VDAB lokaal.

"Intensieve begeleiding". Ik ken dat. Ik ken dat maar al te goed. Al twee keer moest ik het doorlopen. Al twee keer werd me zo'n mooi toekomstplaatje voorgeschoteld met als motto 'Binnenkort heb je je droomjob te pakken'.
En helaas. Ik zit hier nog. Met een rugzak, bijna té zwaar om nog te dragen.

Wat dat dan is, die '"intensieve begeleiding"? Ik mijn geval was het zo: "Welkom, ga zitten". Ze draait haar pc-scherm. Logt in op de VDAB website en overloopt de mogelijke vacatures.
Dit is het dan. Iets wat ik elke dag doe. Later in de begeleiding krijgen we ruzie, omdat ik mijn mening uit. Want het geeft me geen meerwaarde. Nul komma nul.

En nu denk je als lezer... Ben je dan niet gemotiveerd Marieke? Doe je wel je best in de begeleiding? Doe je genoeg moeite? Wil je niet geholpen worden?
Ik verzeker je: als ik mijn best niet deed zou het me allemaal zo geen pijn doen. Ik geef wel degelijk het beste van mezelf.

'Wie wil werken, kan je werken'. Nog zo'n taboe. Ik zoek al 4 jaar. Waar blijft die job?
En 'Zagen en klagen, maar ondertussen wel geld ontvangen van ''den dop''. Keep on dreaming. Ik loop niet ver met mijn 300 euro/maand. Hooguit  tot aan de kust en terug. Feestjes bouwen zit er niet in.

En als je denkt 'het komt wel goed'; ik denk dit al 4 jaar.
Maar ooit ... Ooit komt het goed. Dat stel ik mezelf op. Hoe verdomd moeilijk het ook is.

Ik deel mijn verhaal niet om medelijden te krijgen. Al helemaal niet om botte reacties te krijgen (dus wees een beetje lief). Maar ik deel mijn eigen verhaal, mijn eigen persoonlijke gevoel, omdat ik in een dal zit. En het verdomd moeilijk is om er uit te geraken als je er telkens dieper wordt ingesmeten. Telkens weer een extra trede aan de trap. Een extra trede om te beklimmen om weg naar de uitgang.
Want ik ben Marieke, de enthousiasteling. Want er zijn dagen waarop ik me goed voel. Dagen waaruit ik energie put. Dankzij mijn omgeving. Zij houden me recht.
Maar ook ik ben Marieke met af en toe een dik dik masker aan.

't Leven van een werkloze. Sta daar gewoon eens bij stil.




zondag 30 oktober 2016

SwapperDapper: From me to you Swap

Whoopiediewhoop, alweer tijd voor een swap! Och, ik voel me zo gecharmeerd dat die groep van mij op volle toeren draait. Ge-wel-dig toch! Maar eerlijk, het onderdeel 'geheim' blijft precies toch lastig! Voor zo'n curieuzeneuzemosterdpot als ik, is dat écht niet eenvoudig. Dus ik dacht: als ik dat nu eens éénmalig weglaat: dan is er tenminste één swap geweest waarbij ik niet op mijn tanden moest bijten! Zo werd de From me to you Swap gelanceerd! Krijgen en geven aan dezelfde persoon! Cool, is het niet? ;)

Zo koos het lot er voor dat ik een pakje mocht maken (en dus ook ontvangen) voor Gemma. Laat ons zeggen: dit wijf complimenteert me élke swap weer. Dus dat streelt mijn ego wel! Een verwenpakketje ging het dus ook worden!

Als eerst maakte ik gepersonaliseerde mokjes voor elk ieder van het gezin. Voor wie mij volgt op Instagram kon al weten dat mijn eerste poging eindigde in een bleituurtje. Ik probeerde namelijk op met Sharpies een kei toffe mok te maken. Helaas, Sharpies: ze zijn niet waterbestendig (althans, de mijne niet). Wat natuurlijk niet echt handig voor een mok. Dan maar terug naar de vertrouwde porseleinstiften. Na wat Pinterest-en verzamelde ik al mijn moed bijéén, zocht bij vaste hand in een ver hoekje verstopt, en ging aan de slag. Perfect zijn ze niet, maar wel handgemaakt (letterlijk dan ook). En daar draait het nu ook éénmaal om. 


Mokjes alleen is maar wat flauwtjes, dus ik ging vlijtig verder. Zo rolde er een naaimachine-mat van onder mijn eigen naaimachine. En zo werden ook 'Grote scharenhoes' en 'Kleine scharenhoes' geboren. Allemaal in éénzelfde stofje. Zelf hou ik daar wel van, iets met dat autistisch trekje. Verder ben ik nog reeds razend enthousiast van mijn cameo. Ik maakte voor de allereerste keer een meerkleuren (ja, ook 2 kleuren zijn meerkleuren) sticker en pimpte daarmee een koffiebeker op. Ze is mama van drie, dus dat wil ook zeggen: heel wat uurtjes in de auto. Daarom een pookzakje, het woord zegt het zelf, een zakje voor een je autopook te hangen waarin de belangrijkste zaken kunnen inzitten (of het kan dienst doen als vuilbakje ;)). Na al dat gestress in de auto is het klaar om te anti-stressen met een welverdiende me-time. Een zelfgemaakte bodyscrub zal dan zeker wel van pas komen. Als juf heb je ook wel nood aan een welverdiende lunch, dus maakte ik nog een lunchtasje voor een powerfoodje. En op het geheel allemaal nog wat op te vrolijken maakte ik nog drie prikbordjes


En toen mocht ik natuurlijk ook mijn pakje openen! Ik werd verwend met 'Het Pronkstuk'; en wat voor ééntje... Een luxe portemonnee! Mannekes, wat een monnikenwerkje is dat! Zo perfect afgewerkt, echt: petje af! En helemaal de juiste stoffencombi: goud én roze én pastel-rits: 3 keer vreugdedansje!
Dan ook nog twee opbergertjes met Tinkerbell-stofje. Need i say more? ;)
Een schattig (lunch)tasje zal vroeg of laat ook zeker zijn bestemming kennen! En dan nog een zelfgemaakte huidcrème, die de rimpels (ai, nu al?) en acné (dat wel) doet verminderen! Smeren maar dus!
En een krokodil sleutelhanger, drie leuke boekenleggers en een zelfgemaakte enveloppe maakten het geheel helemaal compleet!


Ik ben alweer super blij! En, ik ga mezelf het niet aandoen om afkickverschijnselen te verkrijgen, dus ik organiseer snél een nieuwe swap!

Wil je graag ook eens meedoen? Dat kàn! SwapperDapper: handgemaakt met liefde is dé place to be voor zo'n schoon pakjes als deze!


zondag 23 oktober 2016

Een parel van een tas ...

Op zo'n zondag waarop je lief er op uit trekt naar een  vriend en het weer niet meezit om nog een terrasje te doen: de ideale moment om achter je naaimachine te kruipen! Ik maakte een parel van een tas. Tja, eigen stoef stink niet! 

De Tienertas van Jace dit it! stond al een tijdje op mijn verlanglijstje. Dat is zo'n handig modelleke, die ik wel zag zitten. Ik heb al verschillende tassen gemaakt, maar daarbij moet ik ook eerlijk bekennen dat er héél véél weggedoken in een hoekje zitten. Maar die Tienertas, die zag ik mezelf wel dragen!

Het stofje is er ééntje die ik kocht op één of andere Facebookpagina. Zo ééntje van 'liefde-op-het-eerste-gezicht' en, een 'Unique Marieke-stofje' kreeg ik ook te horen. Klopt als een bus: het is op mijn lijf geschreven! Liefde x 1000.


Het leek mij wel leuk om het stofje te combineren met een nep-ledertje. Na nader inzien was dat niet echt héél stevig, want de onderkant van de tas een beetje doet inzakken. Maar tja; handmade is het begrip. De rest van de tas is dan wel weer stevig genoeg! Me happy! (Ik gebruikte vlieseline H640 in combinatie met H250 voor de geïnteresseerden.)


De tassenband verplaatste ik wat naar de buitenkant, zodat de tekening mooier uitkwam. Want zeg nu zelf, zou jij graag tassenband over je gezicht willen? ;)


Als binnenstofje koos ik ook een parel van een stofje: roze én goud inéén: topcombo!
Uiteraard ook voorzien van binnenzakje voor de smartpheune in kwijt te raken. 

Ik ben verliefd, op een parel van een tas. U ook? ;) 


zaterdag 17 september 2016

SwapperDapper: Gezellige Herfst Swap

Na de hittegolf van afgelopen dagen kunnen we er niet onderuit dat de herfst in aantocht is. Krakende gekleurde blaadjes, afgevallen nootjes, een picknick in het bos, schattige eekhoorntjes, ... Het deed me hunkeren naar een nieuwe swap in mijn groepje op Facebook. Zo gezegd, zo gedaan!

Saskia was mijn swapmaatje van dienst. Het was haar allereerste keer dat ze meedeed, dus ik moest haar flink verwennen!
Intussen ben ik in het bezit van een geweldig machien: dé cameo. Ik had de verslaving snel te pakken, dus maakte tal van geschenkjes met mijn cameo. Het begon met een theelichtjes pot. Iedereen die Pinterest-verslaafd is zag deze quote wel eens passeren. Het leek me de ideale om op een pot te kleven.
Saskia heeft twee schatjes van kinderen, en gaf aan ze het leuk zou vinden mochten de kids ook pakjes krijgen. Tjaaa, dat kon ik natuurlijk niet weigeren! De ene is gek van Frozen, de andere is dol op dansen. Zo ontstonden twee gepersonaliseerde tshirtjes! De familie reist ook vaak, lange uren in de auto dus. Daarom maakte ik voor beiden een autobingo. (Watte?; wel een autobingo. Er staan heel wat pictogrammen op, zodra je een pictogram ziet mag je het luikje openen. Onder dat luikje zit dan een snoepje of kleine stukjes speelgoed.
Kindjes stalen haar hart, want ze is onthaalmoeder. Ik kon die kleine ukkepukjes toch niet achterwege laten? Daarom maakte ik nog een vrolijke vlaggenlijn. Want ja, slingers die moet je zélf ophangen natuurlijk!
En na al die aandacht te verdelen is het tijd om aandacht aan zichzelf te schenken: daarom maakte ik nog een potje homemade bodyscrub om te eindigen!


Ook ik mocht natuurlijk terug een pakje openen. De doos op zich was al een schot in de roos: een leuke roze doos met bloemetjes. Wie mij kent, hoeft niet meer uitleg. Ik was dan ook razend benieuwd. Deze keer mocht ik een leuke handtasje, gemaakt uit kurkleer, ontvangen. Daarbij horend nog een knip-portemonneetje. Dit stond al lange tijd op mijn verlanglijstje! In een aantal zakjes vond ik ook nog een aantal handmade juweeltjes: een ketting met bijpassende oorbellen. Dan kreeg ik ook nog een leuk paar voetsokjes, ik zal alvast geen koude voeten meer hebben. En als laatst kreeg ik nog een schattig kussentje en geurzakje cadeau! Dankjewel Veronique voor je pakketje!


Ben jij door het zien van dit leuks ook gebeten door de swapmicrobe? Wees welkom in SwapperDapper: handgemaakt met liefde!


maandag 5 september 2016

En toen werd het stil ... en weer luid!

Halloooootje! *zwaaizwaai* Here i am! Waar ik gebleven was? Wel, pakt u een tasje koffie en een koekske, ik ben u nen uitleg verschuldigd.

Die ellenlange zoektocht naar werk begon zijn tol te eisen. Mijn hoofd wilde niet langer mee met mijn lichaam, en omgekeerd. Zo gaat dat dan, je voelt je moe. Moe zonder iets te doen. Je voelt je boos, zonder aanwijzingen. Voor het minste wat er gebeurt steigerde ik met mijn paard. Een blèituurtje werden bléitdagen.
Foto's nemen voor mijn blog, met van die wallen en rode ogen: nee dat ging dus niet. Nul komma nul fut.
Het ging beter naar mate de zomervakantie kwam. Hoera, de zon kwam er! Energie. Yes, i'm back, dacht ik toen. *tsjakaa*

Niet dus. Acht weken geleden was het weer zover. Voor degene die me ondertussen wat kennen, weten dat het frequent voor komt dat ik lomp ben. Lomp in de mate van mijn voeten omsla en ligamenten te scheuren. Dat was het dus ook, die befaamde 6 juli, ze zit in mijn geheugen gegrift.
Een ritje spoed, om te eindigen met een gips rond de voet. Sindsdien is het enkel maar bergaf gegaan. Een hoop medische fouten en blunders hebben er voor gezorgd dat ik opgezadeld werd met 'Mijnheer Flebiet'. Een diepe veneuze trombose voor de geleerden onder ons. Ik kan hier een gans verhaal vertellen, maar ik ga jullie dat besparen. Maar ik kan maar één ding zeggen: vraag àltijd om spuitjes als je immobiel bent. Want, Mijnheer Flebiet doet enorm veel pijn. Pijn tot de duizendste. En, laat u horen. Als je pijn hebt heb je pijn. Zorg dat ze naar je luisteren! Take care about yourself!

En alsof het allemaal nog niet genoeg was, dan ben ik nog eens opgezadeld met 'Meneer Steunkous'. En daar, daar moet ik nog steeds aan wennen. Zelfvertrouwen: -10.
Dus de drempel om dan foto's te nemen, die moest doorbroken worden. En dat zal binnenkort wel gebeuren!


Maar hé. We are back in business. En, ik ben blij! Binnenkort zie je hier terug al mijn naaisels en creatieve bezigheden. Want, Unique Marieke kocht een cameo! (dat kon je al zien op Instagram en Facebook).

En nu moet ik je enkel nog bedanken, bedankt om terug te komen naar mijn eigen virtuele wereldje. Wees welkom en tot binnenkort!

PS: voor de die-hard fans... ik ben nog steeds kei hard verslaafd aan Instagram en mijn Facebook pagina! *vuistje*