zaterdag 31 oktober 2015

Swappen, op mysterieuze wijze!

Begin augustus werd ik medebeheerder bij de toffe Facebook groep "Swapperdeswap'', maar dat kon je hier al lezen!

De eerst volgende swap die toen georganiseerd moest worden was onze Mysterious Halloween Swap!
Het werd een tikkeltje anders dan normaal, deze keer werd er met schuilnamen gewerkt. Dus het geheime aan het swappen moest deze keer ook echt geheim blijven.

Ik schreef me in als Sewing Spook en mocht een pakje maken voor Morticia Addams.
Mijn brein ging aan de slag met brainstormen en mijn vingers creëerden spulletjes!


Mijn pakje bestond deze keer uit:
- Mandje Krokantje om lekkers in te bewaren
- breizak waarin je je bol wol kwijt kunt met een bolleke wol en breinaalden
- hakenrol met haakpennen
- bokaaltje herfst
- twee kleine decoratie pompoentjes
- halloween theelichthoudertje
- haakportemoneetje om al dat kleingeld in kwijt te kunnen

Om het geheel wat grieziliger te maken gooide ik er nog een paar koppel ogen bovenop.


Met een handgemaakt kaartje en briefje erbij ...



Ik mocht deze keer een pakje ontvangen van Sally en mocht volgende erin vinden:

- keukenschort
- cupcakes magneetjes met notitieboekje
- lekkere draculatanden
- handdoekje in vorm van een ijsje
- katoengaren
- DIY om een naaietui te maken
- zakdoekenhoesje
- bakmix voor cupcakes
- leuk gepimpt klokje
- fles met een leuke quote


Nu naar de Secret Santa Swap ..... inschrijven kun je nog steeds in onze groep!


dinsdag 27 oktober 2015

Over het taboe dat 'werkloos zijn' heet

‘Hoe staat het met je zoektocht naar werk? Heb je al iets gevonden?’, dat zijn ongetwijfeld de twee meest gestelde vragen van de afgelopen twee jaar. En het antwoord is voluit ‘NEE’, tot mijn grote spijt.



Wat vooraf ging...
In 2012 studeerde ik af aan het middelbaar onderwijs. Ik had een diploma ‘Gezondheids- en Welzijnswetenschappen’ (TSO) in mijn handen en was vastbesloten verder te gaan studeren. Kleuterjuf ging ik worden, zonder enige twijfel.

Eind september 2012, dag één in de richting ‘Kleuteronderwijs’ in een stad in West-Vlaanderen. Allerlei opdrachten werden al naar mijn hoofd geslingerd en aan het eind van de week moesten we al een taaltest ondergaan. Dit zit niet snor dacht ik, het gevoel zat niet juist. Ik hoor daar niet, hoorde ik mezelf denken. Na moeilijke gesprekken met mijn gezin en een docent veranderde ik van richting.

Iets compleet anders, Sociaal Werk. Ik stapte mee in een groep vol sociaal werkers in wording. Dit zat wel goed, dacht ik. Het eerste semester vloog voorbij, examens werden afgelegd en resultaten werden uitgedeeld. Conclusie: één examen waarvoor ik buisde. Trots op mezelf. Maar hoe langer de kerstvakantie doorging, hoe meer ik begon te twijfelen. Ik, als hoog sensitief persoon, ging ik dat wel kunnen? Problemen oplossen van een ander zonder mee naar huis te nemen? Twijfels staken de kop op en ik werd onzeker. Ik zette mijn studies stop en ging werk zoeken, dat was het plan.Mijn zoektocht naar werk eindigde in de zomer van 2013.

Ik wou en moest een diploma hoger onderwijs hebben. Na een ellenlange speurtocht en gesprekken met de omgeving ging ik ervoor!
Vol goede moed startte ik een opleiding Vroedkunde. Wat een openbaring. Dit is het, dit is het echt. Ik keek er naar uit om in november op stage te gaan. Maar toen gebeurde het, mijn stage bleek niet te voldoen aan het beeld dat ik had van een vroedvrouw. Tot op vandaag kan ik nog steeds niet uitleggen waarom, maar ik zag mezelf niet langer als vroedvrouw. Toen niet, vandaag niet, nooit niet.
Ik faalde, alweer. Zo voelde het voor mij echt, het falen in alles wat ik ondernomen had. Genoeg geweest nu. Ik ging werken, simple comme bonjour.


Maar zo simpel is het allemaal niet. Nu tot op vandaag, in december, 2 jaar later, nog steeds ‘die dat nog steeds zonder werk zit’. Ik kan het al niet meer bijhouden hoeveel sollicitaties ik ondertussen gedaan heb. Honderden, om niet te overdrijven duizenden. Steeds weer dat zelfde antwoord: 'We willen u bedanken voor uw sollicitatie. Het spijt ons te moeten meedelen dat u niet weerhouden werd'. Daar sta je dan, enkele keer opnieuw. Jezelf afvragend, wat doe ik dan verkeerd? Wat ontbreekt er in mij? Wat zoeken ze dan wél? Zijn er dingen die ik beter moet doen?
Ik ga die vraag dan ook niet uit de weg, vraag om feedback maar zelden krijg ik antwoord. Wanneer ik wel antwoord krijg gaat het meestal als volgt ‘je hebt nog te weinig ervaring die we in een persoon zoeken’. Daar wordt ik kwaad van. Heel kwaad. Hoe kan je ervaring opdoen als je de kans niet krijgt om je te bewijzen?

En dan is er nog onze maatschappij, onze goede maatschappij die allerlei ‘verwijten’ naar je hoofd slingert à la ‘Als je wilt werken, kan je werken’. Wel, ik kan u volmondig zeggen; ik wil werken, heel graag zelfs. Maar als werkloze moet je de kans hiertoe krijgen. ’t Is allemaal niet zo simpel als er gezegd wordt. En ja, ik ben met mezelf die uitdaging aangegaan. Ik ging werken in een fabriek waar kledij van bejaardentehuizen werd gesorteerd en gewassen. Ik kreeg de eer om het te gaan sorteren. Met heel veel respect, maar heb jij al eens ondergoed gesorteerd van ouderen? Kledij van demente bejaarden gesorteerd? Ik denk niet dat er een tekeningetje bij moet maken. Maar ik deed het toch, voor een schamele 6,10 euro/uur (netto), 9 uren per dag.

Ik heb ondertussen al enkele keren kortstondig gewerkt, maar zonder ‘vast’ resultaat. We gaan verder met de zoektocht, maar het wordt moeilijk er en moeilijker. Door alle afwijzingen en zo lang thuis te zitten zonder me nuttig te maken wordt mijn zelfvertrouwen steeds kleiner en kleiner. Ik word onzeker en voel me onbegrepen. Soms wegkwijnend in een hoekje, in mezelf gedoken.

Op de vraag of ik niet opnieuw wil gaan studeren antwoord ik nog steeds ‘nee’, ik wil graag verder met mijn leven. Wil gaan samenwonen met mijn vriend, huisje tuintje kindje.
Dat is iets wat me recht  houdt, om vol te houden; om die droom te realiseren.

En voor wie nog zou denken, ‘tja klagen en zagen maar wel schoon geld verdienen’. Ik kan jullie met alle eerlijkheid zeggen het is absoluut niet waar. Pas sinds januari 2015 heb ik recht op een uitkering, want je moet als jongere eerst een wachttijd van één jaar doorlopen. En, slechts enkel recht op een wachttijduitkering, wat zo’n 400 euro/maand is.

Wat ik wil meegeven, denk twee keer na voor je de vraag ‘En, heb je al iets gevonden?’ stelt aan een werkloze. Want er zit ongetwijfeld een gans verhaal achter het gezicht van die ene werkloze.


Nota: ik schreef deze post als gastartikel voor de blog Kimsbloglife, onder de rubriek 'taboes doorbreken'. Ga ook zeker bij haar eens een kijkje nemen want ze blogt fantastisch goed.

Nota2: dit is het méést persoonlijke artikel die er waarschijnlijk ooit op mijn blog zal komen. Ik heb héél erg lang getwijfeld om op 'publiceren' te klikken. Ik wil niemand in mijn omgeving met een kwaad oog bekijken, zeker niet. Ik wou enkel mijn verhaal delen.

zondag 25 oktober 2015

Madame Poppemie

Ik ben een echt poppenkind! Mijn poppenperiode heeft dan ook heel lang geduurd, tot een jaar of 12 speelde ik echt actief met poppen. En nog steeds, ik heb een hele lieve pop die af en toe een andere outfit krijgt. Nog een geheim, ik slaap nog steeds met een knuffel.
Helemaal pop- en knuffelverslaafd dus!

Een hele tijd geleden was ik op zoek naar het boek 'De poppen van tante Hilde', die vond ik bij Hotstof. Maar tot al die tijd in de boekenkast gebleven, wegens 'te moeilijk om te maken'.

Tot nu... Ik zag onlangs heerlijke poppen voorbij komen bij Paspelpoezen en de jaloezie dook alweer op. Klaar om de handen in elkaar te slaan en aan de slag te gaan!

Het boek is echt top, alles staat zo goed uitgelegd dat het echt helemaal niet moeilijk is (zelfs voor mij inderdaad). Er kruipt wel wat tijd in het maken van de pop maar het loont!!


Ik koos er voor om het simpel te houden. Kleedjes, dat is iets voor bij een volgende pop.


Wegens gebrek aan een juiste kleur fleece (en niet kunnen wachten) een wit kopken, maar toch iets opgefleurd met een bloemetje.


Netjes afgekeken bij Paspelpoezen, strikjes op de kousen!




Voor het gezicht nam ik mama nog even onder de arm ... Niemand is perfect, mijn pop dus ook niet.



Madame Poppemie zal wel nog een poppenvriendin krijgen, das zeker :)

vrijdag 23 oktober 2015

Engelse appeltaart

Kende het gevoel wanneer ge in de bakker loopt en al die pateekes naar u ziet kijken?
Gebak en taarten kijken mij altijd verliefd aan.

Er is hier een receptje die hoog in mijn zoetebekjes-top staat. Een appeltaartje, maar geen basic receptje. Nee nee, à la Unique Marieke moet altijd dat tikkeltje 'speciaal' bevatten. Wat het sausje 'unique' maakt is dat er een sausje op moet tijdens het bakken.

Hier gaan we!

Wat heb je daar nu voor nodig?

12 lepels zelfrijzende bloem
10 lepels fijne kristelsuiker
8 lepels melk
5 lepels gewone olie
2 zakjes vanilliesuiker
2 eieren (dooier + wit)
2 grote appels
beetje paneermeel

extra voor het sausje:
70 gr boter
5 lepels fijne kristalsuiker
1 eitje

nota: ''lepels' wat bedoel je daar nu mee' hoor ik jullie denken. Zorg gewoon dat je ongeveer evenredige lepels hebt. Een lepel met een torentje bij bloem, een lepel met torentje bij de suiker. Een afgestreken lepel bij de bloem, een afgestreken bij de suiker. Simple comme bonjour!

Hoe maak je dat nu?

Kieper alle ingrediënten samen in één pot en laat de mixer zijn gang gaan tot je een homogene massa hebt.
Boter je vorm in en bestrooi met paneermeel.
Appeltjes in schijfjes snijden en in de ronde schikken.
Bak 20 minuten in een voorverwarmde oven van 220°C.

Voor het sausje:
Smelt de 70 gram boter.
Voeg de 5 lepels kristelsuiker toe.
1 geklopt eitje erbij.

Doe het sausje over de taart na de 20 minuten en doe de taart dan opnieuw 15 minuten in een oven van 220°C.



Smoakelik!



woensdag 21 oktober 2015

Gastblog by Little Stories to Read!

Vol trots stel ik je een nieuwe blogger voor! Dit keer ééntje die mij nauw aan het hart ligt.
Ik leerde Karine kennen op het Femma blogweekend, wat een madam! Het zou mijn mama kunnen zijn maar we hebben nog steeds een leuke band! Hoe leuk is dat? :)

Karine heeft een super leuke blog met de naam 'Little Stories to Read'! Zoals haar naam als verklapt, je kunt op haar blog korte vertellementjes vinden over 'het leven zoals het is', maar dan met een grappige toets. 


1. Stel je blog kort voor (waarom ben je beginnen bloggen, had je een voorbeeld, waar haalde je inspiratie voor je blognaam?)

De wereld van bloggers fascineerde mij al lang. Ik dacht echter niet dat ik de nodige skills had om er zelf één te bouwen. Ik werk al lang met een computer maar kan hem niet technisch bewerken. Van computertaal wist ik niets.
Dat is de reden waarom ik nog altijd via Blogger blog. Ik mis de IT - kennis en misschien het lef om er veel mee te experimenteren.
Ik startte mijn blog omdat mijn kinderen (18 en 20 jaar) vonden dat ik teveel 'verhaaltjes' op Facebook zette. 'Daar dient Facebook niet voor, mams!' riepen ze alle twee.
Zo is mijn blog geboren in de Kerstvakantie 2014. Eerder uit koppigheid.
Een naam kiezen voor mijn blog vond ik moeilijk. Ik schrijf kort en krachtig. Lange verhalen vervelen mij snel. Vandaar Little Stories to read. Little Stories was al bezet.
Een voorbeeld had ik niet. Gewoon beginnen en we zien wel waar we eindigen. Ik maak er een punt van om tijdens blokperiodes van de kinderen wat meer  thuis te zijn voor hen.

Ik keek er vroeger tegenaan maar nu kruip ik gewoon in de online wereld en heb ik tijd te kort.

2. Heb je favoriete blogs?

Ik scroll veel en zo passeren er veel blogs. Ik heb te weinig tijd om andere blogs op de voet te volgen. De bloggers die ik ontmoet in real life krijgen een speciaal plekje. 
Ik volg wel enkele blogs die tips en tricks geven om je blog te verbouwen of aan te passen.
De bekendste blogster van Europa Chiara Ferragni heb ik toevallig ontdekt: fascinerend wat die heeft bereikt. Jezelf niet verliezen is voor haar ook al wat moeilijker geworden. Als je overladen wordt met dure handtassen, schoenen, gadgets, dure hotelkamers - wat doet dat met je karakter?
Ze is veel vermagerd en ziet er altijd perfect uit. Dollartekens in haar ogen? Ik krijg er stilaan een dubbel gevoel bij. Onlangs gaf iemand kritiek op een van haar modefoto's op Instagram. Even later keek ik nog eens en de reactie vond ik niet meer terug. Het ging over haar 'anorectische' look en was helemaal niet slecht bedoeld. Als je haar bekijkt toen ze begon en nu : dat is een wereld van verschil (en van kilo's).  

3. Wil je een tip/diy/inspiratie meegeven?

Hou je blog sober. Dat is ook het succes van Google: open Google en je weet wat ik bedoel - eenvoud. Een wit blad met net genoeg informatie geeft rust en overzicht. 

4. Wat staat er op je wishlist?

Onze 2 kinderen gelukkig zien: hopelijk vinden ze na hun studies een toffe job en gaan ze hun eigen weg. 
Voor mezelf: gezond en gelukkig blijven. Het leven heeft me al vrij veel gegeven. 
Ik heb wel moeten vechten om te komen waar ik nu ben. Het heeft me sterker gemaakt. 

5. Hoe zie je jezelf binnen 10 jaar?

Daar wil ik echt nog niet aan denken. Dan ben ik op een leeftijd die ik niet wil uitspreken. 
Ik voel me vandaag nog altijd 18. 


Daarnaast nog een paar favorietjes, altijd fijn om te lezen!


• Wat is je favoriete plek in huis?

Onze zithoek met breedbeeld tv en de perfecte zetel including een plaatsje voor de 2 poezen. 
De laatste tijd zit ik veeleer achter de pc (ik zweer bij een desktop) in ons bureel. Onze oudste poes durft dan wel naast mij te zitten om door het raam te kijken naar  .... ?

• Wat is je favoriete tv-programma?

Game of Thrones, Downton Abbey, The Legacy,  Outlander, The Fall, ...

• Wat is je favoriete boek?

Ik hou wel van Nicci French (onlangs nog een minachtende opmerking over gelezen gemaakt door een 'intellectueel'). Het kan mij niet schelen: dit koppel schrijft beregoed. 
De reeks over de psychotherapeute Frieda Klein is fantastisch. Tip: begin bij Blauwe Maandag (het 1ste deel!). Jozef de Poolse gastarbeider vind ik top.  

•Wat is je favoriete gerecht?

Zonder twijfel Pasta Vongole (best ever aan het Gardameer in Sirmione)

• Wat is je favoriete muziek?

Ik luister al sinds hun ontstaan naar Studio Brussel. Nieuw talent wordt sowieso daar ontdekt nog voor de grote massa er ooit van gehoord heeft. 
Ik hou van Oscar and The Wolf, Stromae, Moloko, Florence and the Machine, Christine and the Queens,  Kendrick Lamar, Rihanna, Kathy B., ...

• Wat is je (favoriete) verslaving?

Champagne, Gin Tonic, Prosecco, Wijn
Je zult mij niet snel zien met een plat watertje op een terrasje. 
Samenzijn met vrienden staat hoog op mijn to do lijstje: ik ben een sociaal beest. 
Sporten: ik ben niet verslaafd maar sport regelmatig om in conditie te blijven. 
Ik neem, op het werk,  altijd de trap naar het bedrijfsrestaurant, tot en met 4 verdiepingen is geen probleem.


Wil je ook graag meedoen met deze rubriek? Dat kan zeker! Stuur me een mailtje via de email-button hiernaast en dan stuur ik je asap de vraagjes door!


vrijdag 16 oktober 2015

Unique Marieke meets Hotstof

Enkele weken geleden ontving ik een super tof mailtje! Het was afkomstig van Valerie, de lieve dame achter 'Hotstof'! Ze vroeg me of ik blogger wou worden voor Hotstof en zin had in een metertje stof. Zeker weten datte. Met alle plezier!

Bron: hotstof.be





Ik kreeg van Valerie een super mooi stofje opgestuurd van Froy en Dind, een viscose-tricootje. 







Ik heb nog weinig basics hangen in mijn kleerkast. Dit stofke leek mij super leuk om een simpel tshirtje mee te maken.

De voorwaarde die ik voor mezelf voorop gesteld had was om het volledig zelf te maken. Ahja, ze vroeg het tenslotte aan mij en niet aan helpende mama. Ondertussen zijn we goed bezig, de naai-vloek (hier kun je er alles over lezen) begint te verdwijnen.

Althans, dat dacht ik ... Tot ik eraan begon! De afwerking werkte niet mee zoals ik het wou. Ligt het aan 't stofke? Ligt het aan mij? Heb zo'n vermoeden dat het wel aan mij ligt.
Maar goed, met een woede/verdriet-bui ertussen, is het goedgekomen. 




Ideaal te combineren met mijn Bernadettetje. Nota bene, mijn moedertje lief heet ook Bernadette, hoe cool is dat? :) 




Ik kijk al uit naar een volgend Hotstof-projectje, jullie ook? :)



woensdag 7 oktober 2015

Naaien, op wijze à la Unique Marieke

Deze week kwam ik op één van de naai-Facebook-groepen volgende quote tegen.


Een quote op het lijf geschreven van 99% van de naaisters onder ons. 
Die éné procent, dat ben ik. Me, myself and I.  

'Voila, kindjes in bed, man naar de voetbal en ik nu achter mijn naaimachine met een glaasje wijn', zo'n uitspraken kom ik vaak tegen. 't Eerste wat dan bij mij op komt is jaloezie.
Ik moet dat niet doen ze, met een glaasje wijn. Gegarandeerd is dat glas na het naai-uurtje in 10000 stukken van woede, teleurstelling en wanhoop. En nee, ik overdrijf echt niet! Echt niet.

Naaien is gewoon echt niet zo ontspannend als het zou moeten zijn. Hoe dat komt? Gebrek aan ervaring misschien? Te weinig zelfvertrouwen? Het te goed willen doen? 
Geen idee, werkelijk geen idee. 

De naaiprojecten die hier al voorbij kwamen op de blog kennen de meeste creatieve hand van moederken lief. Duuds hartjes voor haar trouwens. Ik kijk wel altijd toe, met toeziend oog.

't Is allemaal niet zo simpel als het lijkt hé, dat naaien. Nondedju toch.
Ik doe mijn best maar het wilt gewoon niet lukken zoals ik het in mijn hoofd heb. 
Meestal begint het al bij de eerste stap. Het inrijgen van mijn draad, spoel zit verkeerd, draad staat gespannen, draai ik aan mijn wiel om mijn onderste draad te halen dan breekt mijn naald... Zo'n dingen kom ik dus allemaal tegen. Terwijl ik het goed weet hoe het moet, al 101 keer gedaan. Maar toch kom ik dat tegen.
Op zich lukt dat wel allemaal hé, maar 't zijn de dingen die niet horen voor te komen die mij zo frustreren.
Eenmaal ik dan begin met het naaien kom ik nog allerhande stoten tegen, ofwel heb ik 15632 draden die vanuit mijn spoel komen, ge kent dat wel zo'n spinnenweb aan draden. Of mijn naald breken, zomaar hé, uit het niets. Gewoon, krak, zonder meer.
Nog een probleem, ik heb geen groot inzicht. De stappen die beschreven worden, halleluja. It's look like chinese. 
En ja, die onzekerheid hé... 'Mama, moet da zo?' 'Ist 't goed zo?'. Mijn mama zegt dan altijd 'Yes, you can!'. Ik probeer moederken lief, ik probeer.

En ik kan u verzekeren, mijn moederken lief komt dat allemaal niet tegen. Dus aan mijn naaimachine ligt het niet. 't Is dus wel duidelijk dat ik aan de basis lig van het probleem. De naai-vloek.

Mannekes, dat is zo demotiverend! Ge kunt het niet geloven. Meestal eindigt dat dan in 'Godverdomme miljerdedju, ik stop ermee', en in de meeste gevallen met een huilbui erbij.

Maar goed, na een huilbui en een knuffel met motiverende woorden van moederken lief, ga ik dan toch weer achter die vervloekte naaimachine zitten.
En, de projecten geraken uiteindelijk ook af. Maar, de naaisters onder ons op Facebook doen het in 1 uur en ik doe er dan 5 uur over. 


Om af te sluiten, toch een tikkeltje enthousiasme. Sommige projecten lukken me wel, zonder moeite en problemen. Zo zijn alle Swapperdeswappakjes die hier al de revue passeerden 100% made by Unique Marieke. 
-tocheentikkeltjetrots- 

Ennnnnnnnn, het lijkt ondertussen aan de betere hand te gaan met mijn vervloeking. Hier kon je al lezen over mijn eerste zelfgemaakte kledingstuk. -tochookeentikkeltjetrotshier-

Ik ging total-los en koos voor een stofje voor een rok. Een rok en ik, is dat wel een goede combi? De zoektocht naar een patroontje ging verbazend makkelijk en ondertussen heb IK (ja,ja, ik) een testversie gemaakt. Als ik zeg 'ik', dan mag je lezen: 'ik stikte en moederke lief gaf instructies'. -tochhierookeenbeetjetrotsheid-.


Het is dus wel duidelijk dat ik wél in therapie moet gaan, om van mijn naai-vloek vanaf te geraken. Er komt verbetering, stap per stap. Misschien niet zo snel als ik het zou willen maar het komt.

Wie weet, binnen 10 jaar, ben ik wel modeontwerpester voor curvies. Hoe zot zou dat zijn?






PS: nog even een korte update. De wekelijkse rubriek ‘De laatste keer dat ik’ gaat offline. Vanaf deze week dus geen rubriek meer op vrijdag. Waarom? Bloggen moet plezant blijven, bloggen omdat het moet, dat is niet meer bloggen met het hart. Ik kan nog wekenlang doorgaan, boordevol inspiratie, maar uiteindelijk is de niche van de blog verdwenen en wordt het een soepje van 101 ingrediënten. Vanaf nu nog enkel toffe blogpost met een creatieve twist!

vrijdag 2 oktober 2015

De laatste keer dat ik ... genomineerd werd voor de Liebster Award! #7

Vreugdesprongetje! Voor de tweede maal werd ik genomineerd voor de Liebster Award. Eind augustus werd ik al eens genomineerd door  Karin van Little Stories to Read, dat verslagje kon je hier al lezen.

Deze keer klopte Evelyn aan mijn blogdeur, zij is het gezicht achter de creatieve blog; L'étoile de MarCel. Ik zou kunnen zeggen, foert ik doe niet meer mee want ik werd al genomineerd. Maar hé, dat doe ik niet. Veel te leuk om die vraagje nog eens met veel goesting in te vullen.
Dikke dankjewel Evelyn!



Here we go!

Liebster Awad?

De Liebster Award is 'een stokje' (lees: zoals een estafettestok, de award doorgeven aan anderen), eigenlijk speciaal bedoeld om de kleine bloggers onder ons wat te promoten en te ontdekken. Zo heb je voortdurend een draaiende ketting.
De bedoeling is dat de blogger die jouw genomineerd heeft nieuwe vragen voor de genomineerden opstelt, zodat elke Liebster Award anders is.
Dus ook aan mij om straks een aantal nieuwe vragen voor te schotelen aan mijn genomineerden.

De vragen

1. Omschrijf jezelf in vijf woorden

Jaloers – nieuwsgierig – soms te ongeduldig – haat het om mij te vervelen – op zoek naar een job (vacatures mogen altijd doorgestuurd worden ;))

2. Waar ga jij het liefst shoppen?

In een stoffenwinkel! Hà, wat had ge nu gedacht? Zo'n zalig gevoel om in neus te slaan in al die stoffen, met uw vingers over die stof te gaan en dan 'een meterken alstenblief' te vragen. Zalig hé?

3. Wat doe je wanneer je een avondje vrij hebt?

Niets speciaals eigenlijk. Ik kan al genieten van een avondje tv kijken met Mijne Sjoe. En dat mag dan wel met een chipke of cremeken te zijn!
Ohja en als Sjoeke-lief dan nog eens wat gaat wrijven op mijn benen of rug dan scoort hij punten van meer dan 10 op 10... Enjoy my evening! 

4. Wat is jouw mooiste herinnering? 

Pfoe, dit is ne moeilijken! Ik denk dat ik dan toch maar voor het cliché ga en kies voor het moment waarop ik Mijne Sjoe voor het eerst zag. Gaande van 'love at the first side'.

5. Wat wou je worden toen je in de kleuterklas zat?

Zoals elke kleutermeid zeker? In het eerste kleuterklasje juffrouw. Het tweede kleuterklasje evolueerde dat al naar kapster. Om uiteindelijk als droom ooit mama te mogen worden. En die wens is er nog steeds!

6. Op welke creatie ben je het trost? 

Nog niet zo heel lang geleden naaide ik mijn eerste eigen kledingstuk zonder (al te veel) hulp! Trots dat ik was. Het ganse verhaal kan je hier nalezen!

7. Wat is je lievelingsgerecht?

Zonder twijfel, frieten van 't frietkot. Geen enkele friet die ge thuis maakt smaakt zo goed als die van 't frietekotje!

8. Welke blogpost van je eigen blog moet iedereen lezen?

Het berichtje waarin mijn jumpsuit gemaakt heb. Op dat moment is mijn blog beginnen groeien. Ik ontdek dat ik sinds dien mijn 'vast' lezerspubliek heb gevonden. Fijn fijn fijn!

9. Wat is je levensmotto?

Leef van dag tot dag. We zien wel wat er morgen komt.

10. Wat zou je toveren als voor één keer een toverstafje kon gebruiken?

Moeilijk zeg! Maar als ik eens na denk dan zou het misschien wel leuk zijn om geld te toveren? Misschien klinkt het fout in de oren en denk je 'geld maakt niet gelukkig' ... Bwajaaaa, ik zou toch vré content zijn mocht ik wat extra centen zien op mijn rekening!

11. Wie neem je mee naar een onbewoond eiland?

Mijne Sjoe, geen twijfel!

Mijn genomineerden 

Omdat het nog niet zo heel lang geleden is dat ik mijn al eens nomineerde wil ik iedereen nu de kans geven om mee te doen! :) Zie je 't zitten om ook wel een een paar vraagjes te beantwoorden? Giet het in een blogberichtje en ga je gang!

Mijn vragen

Zin om mee te doen? Neem gerust onderstaande vraagjes over die ik eerder al afvuurde aan mijn genomineerden!

1. Wat is het ergste waarover je hebt gelogen in je leven?
2. Wat is je favoriete Youtube filmpje?
3. Is er een vreemde eetcombinatie waar je dol op bent?
4. Wat is jouw guilty pleasure?
5. Hoe beleg je liefst je boterham?
6. Wat was je duurste aankoop het laatste jaar?
7. In welk gangpad zou je racen als je één minuut gratis mocht winkelen in een supermarkt?
8. Wat ligt er op je nachtkastje?
9. Welk nutteloos talent bezit je?
10. Wanneer heb je voor het laatst enorm veel plezier gehad?
11. Wat was je laatste tweedehands aankoop?


Heb jij ook meegedaan? Post gerust hieronder je linkje dat ik ook even kan gaan piepen!